Τα Κρεβάτια της Καριέρας...

«Είμαι η Χλόη και η αλήθεια είναι ότι προτιμώ να δουλεύω για έναν άντρα και να συνεργάζομαι με άνδρες. Πάντα ντύνομαι και στολίζομαι με μοναδική πρόθεση να ευχαριστήσω τα αρσενικά αφεντικά και τους συνεργάτες στο χώρο εργασίας μου.

Για εμένα η ιδανική ώρα του μεσημεριανού προϋποθέτει τη συντροφιά ενός ανώτερου άνδρα και όχι τις άσκοπες κουτσομπολίστικες συζητήσεις τρώγοντας σάντουιτς με φίλες και συναδέλφισσες.

Κι όμως ούτε αφελής είμαι, ούτε γκέισα, ούτε απεγνωσμένη για κρεβάτια που θα με οδηγήσουν στην κορυφή. Αντιθέτως είμαι καθόλα συνειδητοποιημένη, με πανεπιστημιακή εκπαίδευση, ευφυέστατη και πολύ ελκυστική. Ξέρω να παίζω τα μάτια μου όπως πρέπει και τα χρησιμοποιώ κάθε μέρα προς όφελός μου. Προτού με κοιτάξετε με αηδία ως ξεδιάντροπη και με χαρακτηρίσετε καιροσκοπικό πουτανάκι ή πορνίδιο, λάβετε υπόψη σας το εξής:

Στα 30 μου είχα σπίτι 1.000.000€, Mercedes convertible και Mercedes estate για να βγάζω τα σκυλιά μου βόλτα, βεστιάριο με ρούχα που θα ζήλευε ακόμα και η Carrie Bradshaw, και φυσικά γενναιόδωρο εξαψήφιο μισθό και υψηλή θέση στην ιεραρχία της βιομηχανία που είχα επιλέξει!

Επιπλέον, για 16 χρόνια εργάστηκα στην τηλεόραση χάρη στη διαρκή, εναλλασσόμενη, υψηλά ιστάμενη ανδρική παρουσία στη ζωή μου. Όσο κι αν υπάρχουν γυναίκες σε ανώτερα αξιώματα, οι άνδρες είναι αυτοί που ανοίγουν το δρόμο για προϋπολογισμούς εκατομμυρίων ευρώ, αυξήσεις στους μισθούς, για το αν θα πετύχεις ή όχι. Οι άνδρες μπορούν να σου εγγυηθούν μια επιτυχημένη ζωή.

Λατρεύουν να τους φλερτάρεις, τρελαίνονται να χαϊδεύεις το εγώ τους, μα πάνω από όλα λαχταρούν την προσοχή μιας ελκυστικής γυναίκας. Από την αρχή της καριέρας μου έμαθα πώς να ξεχωρίζω αμέσως σε κάθε γραφείο, αίθουσα, δωμάτιο ποιο ήταν το σημαντικό αρσενικό και να υποκύπτω σε αυτόν με τον κατάλληλο τρόπο. Και αυτό απέδωσε.

Ήδη από το πανεπιστήμιο είχα διαμορφώσει τις ικανότητες μου σε μεγάλο βαθμό. Τα έφτιαξα αμέσως με έναν καθηγητή του οποίου ο ξάδελφος εργαζόταν στην τηλεόραση. Είχε τη φήμη ότι ευνοούσε φοιτητές της αρεσκείας του και τους προωθούσε. Αναπόφευκτα, με έβαλε μπροστά για την πρώτη θέση μου στην τηλεόραση.

Η επένδυση μου στη σεξουαλικότητά μου είχε ήδη αρχίσει να αποδίδει καρπούς. Δεν μετανιώνω ούτε στιγμή για τις ώρες που ξόδεψα μαζί του, ακούγοντας τον να γκρινιάζει για τη γυναίκα και τα παιδιά του, να καυχιέται για  την καριέρα του, τις επιτυχίες του, μιας ζωής που έζησε αιώνες πριν, ενώ την ίδια ώρα οι νεαροί συμφοιτητές μου ήταν έξω διασκεδάζοντας. Ευχαρίστως θα δαπανούσα άλλες τόσες ώρες μαζί του! Κι όλα αυτά γιατί εκείνος είχε τη δύναμη να ανοίγει τις πόρτες και το έκανε για χάρη μου γιατί με εύρισκε ελκυστική. Άλλωστε και οι δύο είχαμε επίγνωση της μεταξύ μας εμπορικής συναλλαγής.

Η γοητεία μου αυξήθηκε με την επαγγελματική μου σταδιοδρομία. Πήγαινα από δουλειά σε δουλειά με σημαντική αύξηση μισθού κάθε φορά. Εγώ δημιουργούσα τις ευκαιρίες. Από την πρώτη στιγμή, επιστράτευα τη γοητεία μου και εξασφάλιζα συνάντηση – ομιλία 30 λεπτών με τον άνδρα – πρόσωπο κλειδί που μπορούσε να εγγυηθεί την αύξηση του μισθού μου και την προαγωγή μου στην κλίμακα της ιεραρχίας. Η επιτυχία μου: Ήμουν πάντα σεξουαλικά διαθέσιμη, έτοιμη να δώσω σε έναν ισχυρό άντρα την αξία που τόσο αναζητούσε, να τονώσω το εγώ και να επιβεβαιώσω τον ανδρισμό του με τις ποθητές πράξεις και τα κατάλληλα λόγια.

Αρκετά νωρίς κατάλαβα ότι δεν υπάρχει δωρεάν γεύμα (κέρασμα). Τα πάντα είναι μια συναλλαγή ανάμεσα σε εσένα και τον άνδρα που σε συνοδεύει. Το φαγητό και το ποτό δεν έχουν σημασία. Αυτό που είναι σημαντικό είναι το από ποιον συνοδεύεσαι, που πηγαίνετε, που κάθεσαι, ποιους έχεις δίπλα σου, σε ποιους σε συστήνουν, οι συζητήσεις, οι κολακείες,  τα πονηρά μηνύματα και το πως μπορείς όλους αυτούς και όλα αυτά να τα εκμεταλλευτείς προς όφελός σου. Και το αντάλλαγμα ισχυρό. Διότι τους δίνεις την ευκαιρία να καθίσουν δίπλα σε μια ελκυστική γυναίκα που έχει την τεχνική και το χάρισμα να τους κολακέψει, κάνοντάς τους να αισθανθούν καλά με τον εαυτό τους. Φυσικά τέτοιες συζητήσεις δεν περιορίζονται σε ένα εστιατόριο και δεν μιλούμε μόνο για συζητήσεις. Με όπλο τα τσαχπίνικα μάτια, τα παιχνίδια κάτω από το λαιμό μπορούν να φέρουν καρπούς οπουδήποτε: πτήσεις, ταξίδια, ασανσέρ, πάρκινγκ, μάθημα pilates. Αρπάζεις κάθε ευκαιρία και διαπραγματεύεσαι το ερωτικό σου κεφάλαιο προκειμένου να ευνοήσεις πολλαπλάσια της ζωής σου.

Βέβαια δεν ήταν πάντα εύκολο να συνδυάσω την επαγγελματική μου στρατηγική με την προσωπική μου ζωή. Ο πρώτος μου γάμος διήρκεσε δύο χρόνια. Ήταν ένα θύμα του ερωτικού μου κεφαλαίου; Ναι. Ο τότε άνδρας μου δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει την επιτυχία μου, ή το γεγονός ότι αφιέρωνα τόσο χρόνο και προσοχή στο να καλλιεργήσω τις σχέσεις μου με τα κατάλληλα αφεντικά. Παράλληλα, σχολίαζε κάθε πρωί την εμφάνιση μου όταν έφευγα από το σπίτι, τονίζοντας αδέξια ότι φτιαχνόμουν περισσότερο για τους εργοδότες μου από ότι έκανα για τον ίδιο. Είχε δίκιο. Φυσικά και το έκανα πάρα πολύ!

Τελικά μήπως ξεπέρασα τα όρια; Ναι. Έβαζα τις φιλίες στο περιθώριο για την επιδίωξη ενός άνδρα ή και μιας γυναίκας ακόμα, που μπορούσαν να μου εγγυηθούν καλύτερες προοπτικές απασχόλησης. Κάποια στιγμή οι φίλοι έπαψαν να  τηλεφωνούν.  Αυτός ο τρόπος ζωής επέβαλε την αποστασιοποίηση μου από τα αδέλφια και την οικογένεια μου. Δεν ήθελαν ή δεν μπορούσαν να καταλάβουν. Τίποτα όμως δεν μπορούσε να με εμποδίσει από τον να χρησιμοποιώ την ερωτική μου δύναμη με τον πιο επιδέξιο και κερδοφόρο τρόπο.

Τα χρόνια πέρασαν. Άλλαξα πολλά πόστα και πολλές χώρες. Κέρδισα ένα ανώτατο επίπεδο ζωής και η έννοια χρήμα πλέον δεν με αγχώνει, απλά το χρησιμοποιώ. Δεν έχω να κρύψω κάτι, ούτε να δικαιολογήσω τίποτα και σε κανέναν. Ασκούμε καθημερινά, φοράω ακριβές αντιρυτιδικές κρέμες, περιποιούμαι και φροντίζω τη διατροφή μου. Λούσα, ταξίδια, διασκέδαση, ανέσεις. Γνωρίζω τους ιδιοκτήτες όλων των πολυτελών εστιατορίων που με ενδιαφέρουν και πάντα με ένα τηλεφώνημα έχω το τραπέζι, τη θέση και το service που θέλω.

Και το πιο ευχάριστο! Παντρεύτηκα για δεύτερη φορά! Ποιον; Μα φυσικά τον πιο κατάλληλο για να περάσω μαζί του ανώδυνα και ευχάριστα ίσως το τελευταίο κεφάλαιο της ζωής μου! Είμαστε τρία χρόνια μαζί, ενεργά σεξουαλικοί, ταιριαστοί, αγαπημένοι και ερωτευμένοι!

Ναι! Νιώθω σίγουρη, δυνατή και ευτυχισμένη για όλα όσα έχω κάνει. Το μυστικό μου; Μα φυσικά ξεκινά από μια μακρά, σκληρή ματιά στον καθρέφτη. Γιατί αν δεν μας αρέσει αυτό που βλέπουμε, τότε ας κάνουμε κάτι γι 'αυτό! Ορίζουμε τα καλύτερα σημεία μας, τα ατού μας: μακριά πόδια, λαμπερά μαλλιά… όποιο ιδιαίτερο ταλέντο κι αν έχουμε το εκμεταλλευόμαστε! Ήρθε η ώρα να είμαστε ρεαλίστριες, διότι αυτός είναι ο τρόπος που λειτουργεί ο κόσμος για την επιτυχία των γυναικών.»

Η συγκεκριμένη ιστορία βασίζεται στην αληθινή, γυναικεία μαρτυρία που φιλοξενεί σε πρόσφατο άρθρο της η Samantha Brick, η σύγχρονη Αγγλίδα συγγραφέας και δημοσιογράφος, που έχει προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων με την προκλητική της έκφραση.

Πριν οδηγηθούμε σε ένα εύκολο συμπέρασμα, ας κοιτάξουμε πρώτα στον καθρέφτη και έπειτα γύρω μας… αξίζει να θυμηθούμε τις θαρραλέες αυτόχειρες που γνωρίζουμε, που κάποτε συναντήσαμε, που μας προσπέρασαν… εγώ ήδη μετράω δέκα και είμαι ακόμα στην αρχή… Εσείς;

Σίσσυ Σιγιουλτζή-Ρουκά MA, BA
HMKTG DMCULCOM CONS – WRIT

Το παρόν δημοσιεύθηκε 22/04/2013 στο www.neopolis.gr 

Φίλοι και Εραστές!

Γίνεται; Φίλοι με Προνόμια; Διαβάστε παρακάτω τις επικρατέστερες απόψεις που κατατέθηκαν σε διαδικτυακή έρευνα σχετικά με το θέμα:

• Ναι! Δύο φίλοι που έχουν σεξουαλική σχέση χωρίς να εμπλέκονται συναισθηματικά!
• Γιατί όχι; Συνήθως ταιριάζει σε δύο καλούς φίλους που έχουν περιστασιακό σεξ μεταξύ τους χωρίς μονογαμική σχέση ή οποιαδήποτε δέσμευση.
• Αμέ! Φίλοι την ημέρα, σύντροφοι τη νύχτα!
• Μια υγιής, διασκεδαστική, σεξουαλική σχέση μεταξύ δύο ανθρώπων,  μέχρι τη στιγμή που το ένα μέλος ερωτεύεται το άλλο… Τότε η φιλία γίνεται κομμάτια και οι δυο αυτοί άνθρωποι διαλύονται γιατί ταυτόχρονα χάνεται ότι συνεπάγεται η φιλία και η αγάπη.
• Yes! Αν μιλάμε για δύο πολύ καλούς φίλους που μοιράζονται σεξουαλικές πράξεις – εμπειρίες ο ένας με τον άλλο δίχως συναισθηματική δέσμευση, μακριά από ταμπελάκια τύπου «το αγόρι μου» / «η κοπέλα μου». Απλά κάνουν σεξ και το διασκεδάζουν!
• Το δοκίμασα! Με έναν πολύ κοντινό μου φίλο. Νιώθαμε μια ιδιαίτερη θέρμη ο ένας για τον άλλο. Νοιαζόμασταν και αισθανόμασταν τόσο άνετα! Το απολαμβάναμε, χωρίς ίχνος ρομαντισμού. Ρεαλισμός παιδιά και ασφάλεια! Κράτησε τέσσερα φοιτητικά χρόνια. Σήμερα είμαστε παντρεμένοι και φουλ ερωτευμένοι!
• Ίσως, εξαρτάται βέβαια και από τους χαρακτήρες και την ωριμότητα των ατόμων, διότι πρόκειται για μια ασφαλή σχέση που ομοιάζει σε μεγάλο βαθμό μια φυσιολογική ερωτική σχέση, αλλά είναι απαλλαγμένη από κάθε ίχνος ζήλιας και άλλα παρόμοια συναισθήματα που χαρακτηρίζουν κάθε αισθηματική σχέση. Αλλά πόσο επιτεύξιμο είναι αυτό; Άνθρωποι είμαστε; Ζωώδη ένστικτά… καταλαβαίνεις…; 
• Λίγο τραβηγμένο και ζόρικο… Μια σαρκική σχέση, όπου οι δύο φίλοι απολαμβάνουν σε ειδικές συνθήκες κάποιες ιδιαίτερες «ανέσεις», όντες σε μια κατάσταση αβεβαιότητας και αμφιθυμίας, αμφιταλαντευόμενοι μεταξύ μιας σοβαρής σχέσης και μιας απλής φιλίας; Σίγουρα όχι για εμένα!
• Απλό μου φαίνεται. Εσείς δεν είστε φίλοι με τις σχέσεις σας. OK, δεν είπαμε να παντρευτούμε κιόλας! Κάθε υγιής, φυσιολογική, πλήρης σεξουαλική και συναισθηματική σχέση βασίζεται στις αρχές της φιλίας.

Εσείς τι λέτε; Θα το δοκιμάζατε;

Sissy Sigioultzi-Roukas MA, BA

HMKTG DMCULCOM CONS – WRIT

Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στις 16/04/2013 στο www.neopolis.gr 

Madame Péripétie! Θέλετε να Γίνετε Θρύλος;

Μια συνήθεια την καλής κοινωνίας και όχι μόνο είναι τα ατομικά πορτραίτα τα οποία κοσμούν τον προθάλαμο ή τα σαλόνια των εύπορων σπιτιών, προβάλλοντας και αναδεικνύοντας την ομορφιά, το σεξαπίλ, τη γοητεία και τον αέρα τον ιδιοκτητών τους.

Σήμερα αυτή η συνήθεια προσγειώνεται στην καθημερινότητα, σπάει τα τυπικά καλούπια και γίνεται προσιτή μόδα για όλους εμάς που θέλουμε να παρατείνουμε το χρόνο και να αποθανατίσουμε την αύρα που μοναδικά περιβάλλει τον καθένα μας με έναν τρόπο αλλιώτικο και φαντασμαγορικό.

Η Madame Péripétie, ή κατά κόσμο Sylwana Zybura, είναι σουρεαλίστρια image maker και αναλαμβάνει αφού μας μετατρέψει σε θεϊκές παρουσίες μέσα από ειδικά μαθήματα στυλ, σωματικής απελευθέρωσης και ανάδειξης της εσωτερικής μας ομορφιάς, να μας φωτογραφίσει και να μας ζωγραφίσει ευφάνταστα χαρίζοντάς μας ένα μοναδικό δώρο που θα μας ανεβάζει σε κάθε μας βλέμμα. Η όλη διαδικασία γίνεται ένα πνευματικό και σαρκικό ταξίδι που ποτέ δεν θα ξεχάσουμε.

Η  Sylwana Zybura έχει την έδρα της στο Λονδίνο και οι επιρροές της προέρχονται από ρεύματα post-punk, επιστημονικής φαντασίας, σχεδιασμού χαρακτήρων και τον avant garde θεατρικό οραματιστή Robert Wilson. Κατάφερε να κερδίσει ευρεία αναγνώριση στον υπέροχο κόσμο της σουρεαλιστική φωτογραφίας, της αφηρημένης μόδα και της εννοιολογικής τέχνης.

Στα γαλλικά, η λέξη Péripétie περιγράφεται ως μια απροσδόκητη εμφάνιση ή μια ξαφνική στροφή των γεγονότων, η οποία χαρακτηρίζει το έργου της Zybura.

Η Madame Péripétie έχει τη δυνατότητα να ξεπερνάει τα όρια της μόδας μέσα από τον πειραματισμό με διαφορετικά σχέδια και στυλ. Το γεγονός ότι η ίδια τολμά και πιέζει τα όρια της φαντασίας της χάρισε το 2012 το Βραβείο Katapult, ένα από τα πιο περιζήτητα βραβεία για τους νέους επαγγελματίες του κλάδου της φωτογραφίας.

Μπορείτε κι εσείς να γίνετε ένα από τα επόμενα μοντέλα στης! Τολμήστε να ζήσετε μια αποκαλυπτική, συναρπαστική και ιδιόμορφη ιστορία που θα αλλάξει την καθημερινότητα σας για πάντα! Η διαδικασία θα σας αποπλανήσει! Το αποτέλεσμα θα σας εξιτάρει! Πάρτε τη φίλη σας ή τον αγαπημένο σας και προγραμματίστε ένα ραντεβού σήμερα. Αξίζει!  (http://www.madameperipetie.com)

Σίσσυ Σιγιουλτζή MA, BA
HMKTG DMCULCOM CONS - WRIT

Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε 25/04/2013 στο www.thesstoday.gr και 14/05/2013 στο www.neopolis.gr.

Μα Ποια Είναι Επιτέλους Η Tracie Martyn; SHAKTI!

Η Tracie Martyn είναι η γκουρού της ομορφιάς για όλο το jet set star system. Την εμπιστεύονται γαλαζοαίματοι, κρίσοι, μεγιστάνες, διάσημοι ηθοποιοί, τραγουδιστές, χορευτές, μοντέλα, επιχειρηματίες για την προσωπική τους ομορφιά και ακτινοβολία στο πρόσωπο και το σώμα. Η Βρετανίδα Tracie Martyn είναι σήμερα η Νεοϋορκέζα Beauty Expert που λατρεύουν η Kate Winslet και η Susan Sarandon. Δεν είναι μόνον οι μοναδικές κούρες περιποίησης και φροντίδας που προσφέρει στο beauty salon της, αλλά και τα θαυματουργά προϊόντα της που κυριολεκτικά σε μεταμορφώνουν. Επισκεφθείτε την ηλεκτρονικά στο https://traciemartyn.com/ και μην ξεχάσετε να δοκιμάσετε φέτος την άνοιξη το ανεπανάληπτο «Shakti Resculpting Body Cream»! Ομορφιά και Ευεξία φυσικά, οργανικά, αληθινά! 

Sissy Sigioultzi-Roukas MA, BA
HMKTG DMCULCOM CONS - WRIT

Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στο  www.thesstoday.gr στις 23/04/2013.

Πουλάκια, Παπαγάλοι Over!!!

Ο καθένας κουβαλάει στο κεφάλι του έναν σκουπιδοτενεκέ που τον παραγεμίζει με ιδέες, θεωρίες και συνθήματα. Νάρκισσοι, δούλοι της ετοιμοπαράδοτης σκέψης. Εγώ… Εγώ… Εγώ… Όσοι δεν υιοθετούν τη δική μας ιδεολογία είναι εκ προοιμίου αντίπαλοι, αντιδραστικοί, αιρετικοί, αποστάτες, συνωμότες, σκοταδιστές, και σαν τέτοιοι, ή πρέπει οπωσδήποτε να δηλώσουν μετάνοια ή να έλθουν μαζί μας, ή σε αντίθετη περίπτωση να εξοντωθούν. Ο αντίπαλος είναι κάθε φορά ο αποκλειστικά υπεύθυνος για όλα τα δεινά, για κάθε κρίση.

Πόσο γελοίοι και γελασμένοι είμαστε όλοι εμείς που ποζάρουμε για αμφισβητίες! Όταν το μόνο που μας ικανοποιεί είναι το να μας λένε πράγματα που θέλουμε να ακούσουμε, δειλά – δειλά δηλώνουμε την παραίτησή μας από τη ζωή και ζητούμε απεγνωσμένα να μας απαλλάξουν τελείως από τον κόπο να σκεφτόμαστε.

Αρκετά! Τέρμα η φιλαρέσκεια! Επιτέλους, ας κοιτάξουμε κατάματα, γυμνά τον εαυτό μας στον καθρέφτη! Για όλες τις άστοχες, άκαρπες και άτυχες επιλογές μας φταίμε πάνω από όλα, πρώτοι από όλους, Εμείς και μόνον Εμείς! Φτάνουν οι αποδιοπομπαίοι τράγοι! Δεν υπάρχει άλλο άλλοθι! Ως πότε θα βγάζουμε τον εαυτό μας απ’ έξω και θα δικαιολογούμε στους γύρω μας τα αδικαιολόγητα;

Η Κριτική Σκέψη στα χέρια ημιμαθών «άρρωστων» ανθρώπων γίνεται φονικό όπλο. Γιατί αυτοί είναι ψευτοδιανοούμενοι με εγωιστικά κίνητρα και εργάζονται μόνο για το δικό τους όφελος, χωρίς να λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τους τις ηθικές συνέπειες και τις επιπτώσεις. Πρόκειται για άτομα με αδύναμη λογική κρίση, που σκέφτονται επιλεκτικά με μοναδικό στόχο να εξυπηρετήσουν άδικους και ιδιοτελείς σκοπούς.

Η Κριτική σκέψη στα χέρια καλλιεργημένων ανθρώπων με ορθή πνευματική συγκρότηση είναι ο τρόπος για να κρίνει κανείς κατά πόσον ένας ισχυρισμός είναι αληθής, μερικώς αληθής, εν μέρει αληθής, ή ψευδής. Αποσαφηνίζει τους στόχους, εξετάζει υποθέσεις, διακρίνει κρυμμένες αξίες, αξιολογεί αποδεικτικά στοιχεία, καταφέρνει δράσεις, και αξιολογεί τα συμπεράσματα. Συνεπάγεται δέσμευση για την κοινωνική και πολιτική πρακτική της συμμετοχικής δημοκρατίας, την προθυμία να φανταστεί κανείς ή να παραμείνει ανοικτός να εξετάσει εναλλακτικές προοπτικές, την προθυμία να ενσωματώσει κανείς νέες ή αναθεωρημένες προοπτικές στον τρόπο που σκέπτεται και ενεργεί. Είναι η  επιδέξιος κρίση ως προς την αλήθεια, την αξία, κ.λπ. Κριτική σκέψη δεν σημαίνει φτηνή αποδοκιμασία ή εύκολη άρνηση.

Η Κριτική Σκέψη προαπαιτεί την ικανότητα γόνιμου διαλόγου, για παράδειγμα, α) στην προσπάθειά μας για τη διαμόρφωση μιας εφαρμόσιμης λύσης σε ένα σύνθετο προσωπικό πρόβλημα, β) κατά τη διάρκεια συζήτησης ως ομάδα για το τι πορεία δράσης πρέπει να ακολουθήσουμε, ή γ) αναλύοντας τις υποθέσεις και την ποιότητα των μεθόδων που χρησιμοποιούνται επιστημονικώς, για να μας οδηγήσουν σε ένα λογικό επίπεδο εμπιστοσύνης για μια συγκεκριμένη υπόθεση.

Η Κριτική Σκέψη, επιστρατεύοντας τη λογική, τη διαύγεια, την αξιοπιστία, την ακρίβεια, τη συνάφεια, το βάθος, το εύρος, τη σημασία και τη δικαιοσύνη, διαμέσου γόνιμου διαλόγου και βάσιμων αντιθέσεων, είναι ο τρόπος για να πάρουμε στα χέρια μας τα προβλήματα της ζωής, προσβλέποντας αποτελεσματικά σε εφαρμόσιμες λύσεις.

Η συντριπτική πλειοψηφία των συνανθρώπων μας, σήμερα, έχει προσβληθεί αθεράπευτα από μια ιδεολογική μόλυνση και είτε κατατάσσεται στην κατηγορία των πουλιών «τσίου» και των παπαγάλων, είτε έχει καταθέσει τα όνειρα και τις σκέψεις της στην προπαγάνδα, στην κατανάλωση, στα ΜΜΕ, στα κόμματα, στην εξουσία.

Οι αφανείς κίνδυνοι είναι μεγάλοι. Τώρα. Επειγόντως. Ζητούνται Σκεπτόμενοι Άνθρωποι. ΣΤΟΠ.

Σίσσυ Σιγιουλτζή-Ρουκά MA, BA
HMKTG DMCULCOM CONS – WRIT

Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στις 08/04/2013 στο www.neopolis.gr

Η Γριά Κότα Έχει το Ζουμί; Ή τα Καλά της Κρίσης μου;

Με το που μπήκε η άνοιξη, έχει δεν έχει ήλιο, βρέχει δεν βρέχει, γλύκανε κάπως ο καιρός και οι ψυχές βγήκαν έξω! Μια βόλτα στα κεντρικά στέκια των Ελληνικών πόλεων θα μας αφήσει με το στόμα ανοιχτό. Μπορεί οι τιμές για αφέψημα, ποτό, φαγητό και σνακ να μην προσαρμόστηκαν ακόμα στα σύγχρονα δεδομένα της οικονομικής πραγματικότητας της εποχής μας, όμως οι γεμάτες καρέκλες φωνάζουν ότι τα τρύπια ή μπαλωμένα πορτοφόλια των συμπολιτών μας άρχισαν δειλά – δειλά να αναθαρρεύουν. Δεν είναι έτσι; Λάθος; Τότε τι συμβαίνει;  Η φίλη μας η Παναγιώτα βάλθηκε να εξιχνιάσει το μυστήριο. Περπάτησε όλα τα στέκια της συμπρωτεύουσας, πέρασε από το μικροσκόπιο όλα τα μαγαζιά και στο τέλος αναφώνησε: «Δεν είναι δυνατόν! Γιατί το κάνουν αυτό; Γιατί;»

Τι είναι αυτό που σόκαρε την Παναγιώτα; Στην πλειοψηφία τους οι πελάτες που συνάντησε ήταν νεαροί και νέοι άνδρες, ηλικίας 22-40 ετών, οι οποίοι συνόδευαν ή καλύτερα συνοδεύονταν από κυρίες καλοστεκούμενες, «φριν ντριν ντριν», αρκετά και εμφανώς μεγαλύτερες τους.  Εδώ κάτι γίνεται; Τι πραγματικά συμβαίνει;

-Οι γυναίκες βγαίνουν πιο νωρίς στην αγορά εργασίας, μιας και δεν έχουν υποχρεωτική στρατιωτική θητεία, και άρα το πορτοφόλι γεμίζει από πιο μπροστά.

-Οι ανύπανδρες θυγατέρες με σύνταξη, σε κάθε ηλικία, είναι περισσότερες από τους άνδρες, καθώς ο ανδρικός πληθυσμός είναι λιγότερος.

-Οι χείρες γυναίκες με σύνταξη είναι περισσότερες από τους άνδρες, διότι οι άνδρες ζουν λιγότερο.

-Οι χωρισμένες γυναίκες με διατροφή είναι περισσότερες και χάριν νόμου και λόγο φύσις,  μιας και οι άνδρες είναι μειοψηφία. 

-Οι γεροντοκόρες ευκατάστατες γυναίκες του ιδιωτικού ή δημοσίου τομέα είναι πολλές, μιας και δεν βρήκαν άντρα όπως τον ήθελαν ή έχασαν το τυχερό μέσα από τα χέρια τους καθώς τους πρόλαβαν άλλες. 

-Οι ώριμες γυναίκες κληρονόμοι ή εισοδηματίες είναι αρκετές γιατί συντρέχουν όλοι οι παραπάνω λόγοι.

-Οι γυναίκες μοιχοί μετά τα 50 είναι πολλές σε αριθμό, διότι θύματα της κλιμακτηρίου, υπό το βάρος των ορμονολογικών διαταραχών, ένα περισσότερο σήμερα λόγου και της βαρυθυμίας της κρίσης,  οδηγούνται σε άτοπες πράξεις, ξεσαλώνουν, ψάχνουν για παρηγοριά, νιάτα για να κρατηθούν.

-Οι σύγχρονες χειραφετημένες, ανεξάρτητες και αυτοδημιούργητες γυναίκες αναζητούν νεαρότερους συντρόφους, διότι διακατέχονται από μια εσωτερική ανάγκη επιβίωσης, γοήτρου και επιβεβαίωσης, η οποία τροφοδοτείται από την έκδηλη επιβολή εξουσίας.

-Θέλετε κι άλλα;

Κυρίες και Κύριοι οι Γυναίκες σήμερα, στην Ελλάδα της δεδηλωμένης χρεωκοπίας, έχουν και το μαστίγιο και το καρότο. Οι γυναίκες πληρώνουν, πουλούν και αγοράζουν! Εσείς, τι θα πάρετε;

Ένα είναι σίγουρο: Με κάθε τρόπο το μέλλον μας ανήκει! Καλό Μήνα!!!

Σίσσυ Σιγιουλτζή-Ρουκά MA, BA
HMKTG DMCULCOM CONS - WRIT

Το παρόν άρθρο έχει δημοσιευθεί 1/04/2013 στο www.neopolis.gr 

Της Απόκρεω Έθιμα και Παραδόσεις

Θα πρέπει μήπως να απορρίψουμε τις διδασκαλίες και τις παραδόσεις των προγόνων μας; Όλα αυτά είναι μέσα στις καρδιές μας. Με αυτά ζούμε και γεννιόμαστε. Με αυτά ανατρεφόμαστε από μικρά παιδιά. Είναι η παιδεία μας. Είναι το υφάδι του στοχασμού μας, το θεμέλιο της προσευχής μας. [Hersch, J. (1968). «Le droit d'être un homme», UNESCO.] Τα χωριάτικα έθιμα υπερισχύουν των βασιλικών διαταγμάτων. (παροιμία του Βιετνάμ)

Σεβόμενοι το παρελθόν, με διάθεση για γλέντι και χορό στο παρόν, βάζουμε το μάτι στην κλειδαρότρυπα του χρόνου και κρυφά κοιτούμε να ξετυλίγεται, με κέφι, το κουβάρι της Αποκριάς:

Στην εκκλησιαστική ορολογία, η λέξη Αποκριά (απόκρεω) σημαίνει την τελευταία ημέρα της κρεοφαγίας πριν από την περίοδο της νηστείας. Ανάλογη με την ελληνική λέξη Αποκριά είναι και η λατινική λέξη Καρναβάλι (Carneval, Carnevale, από τις λέξεις Carne=κρέας και Vale=περνάει). Έτσι, στο πλαίσιο της Εκκλησίας, πρόκειται για εκείνες τις ημέρες που προηγούνται των τεσσάρων μεγάλων νηστειών (Τεσσαρακονθήμερου, Μεγάλης Σαρακοστής, Αγίων Αποστόλων και Δεκαπενταύγουστου). Κυρίως όμως η Αποκριά συμπίπτει με τη Β’ Κυριακή πριν από την έναρξη της Μ. Σαρακοστής, οπότε και αρχίζει να ισχύει η αποχή από το κρέας. Ο λαός με τη λέξη Αποκριά αναφέρεται σε ολόκληρο το διάστημα των τριών τελευταίων εβδομάδων πριν την Καθαρά Δευτέρα, το οποίο αποκαλείται συνήθως και Τριώδιο (την Α’ Κυριακής εγκαινιάζεται η χρήση του εκκλησιαστικού βιβλίου Τριώδιον). Μόνο οι Καθολικοί και οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί γνωρίζουν τις απόκριες, ενώ στην προτεσταντική βόρεια Ευρώπη δεν υπάρχουν.

Η Νεοελληνική  αγροτική Αποκριά συγκαταλέγεται στις γιορτές και ιεροτελεστίες με φανερή παγανιστική αγροτική προέλευση. Σε μια κρίσιμη καμπή του χρόνου, στο πέρασμα από τον χειμώνα στην άνοιξη, οι άνθρωποι πανηγύριζαν την ετήσια αναγέννηση του κόσμου με αυτές τις προεαρινές τελετουργίες και το ξέφρενο ξέσπασμα χαράς.

Η Αποκριά, όπως περίπου διαμορφώθηκε στους βυζαντινούς χρόνους, περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα παμπάλαιων εθίμων, η φιλοσοφία των οποίων εστιάζεται στην ιδέα της ανατροπής της τάξης του κόσμου, στην αμφισβήτηση αξιών και ιεραρχίας, στην κατάργηση ορίων και καθιερωμένων νόμων.

Η Αποκριά αποτελεί μια από τις χαρακτηριστικότερες γιορτές του έτους, για την ιδιοτυπία των εθίμων που συνδέονται μαζί της. Κατά τους λαογράφους τα έθιμα αυτά είναι δυνατόν να ανιχνευθούν στις περίφημες αρχαίες εθνικές γιορτές των «Κρονίων», των «Διονυσίων», των ρωμαϊκών «Λουμπερκαλίων» και των «Σατουρναλίων» και, κατά τους νεότερους χρόνους στις γιορτές των μασκοφόρων της Ρώμης, της Φλωρεντίας και ιδιαίτερα της Βενετίας, ή ακόμη στις ανάλογες της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας.

Η Α’ εβδομάδα της Αποκριάς είναι γνωστή  ως «Απολυτή» ή «Προφωνή», όπου σταματούσε η καθιερωμένη νηστεία της Τετάρτης και της Παρασκευής. Η Β΄ εβδομάδα είναι γνωστή ως «Κρεατινή», όπου ισχύουν οι νηστείες της Τετάρτης και της Παρασκευής, ενώ την Κυριακή της Απόκρεω το τραπέζι περιλαμβάνει κρέας για τελευταία φορά πριν το Πάσχα. Επίσης χαρακτηριστική και εορτάσιμη είναι και η Πέμπτη της εβδομάδος αυτής, η γνωστή Τσικνοπέμπτη. Η Γ’ και τελευταία εβδομάδα καλείται «Τυρινή», όπου τα γαλακτοκομικά έχουν τον κύριο λόγο.

Τα παλαιότερα χρόνια, όταν ακόμη δεν είχε κυριαρχήσει ο αστικός τρόπος ζωής, οι μέρες της Αποκριάς προσλάμβαναν  ένα ιδιαίτερο λαϊκό χρώμα. Στο πλαίσιο του παραδοσιακού πανηγυρισμού, οι άντρες μεταμφιέζονταν σε γυναίκες και το αντίστροφο, τα παιδιά άναβαν μεγάλες φωτιές στους δρόμους (κλαδαριές, μπουμπούνες, φανοί), γινόταν η περιφορά με το γαϊτανάκι και την καμήλα, ενώ όμιλοι χορευτών γυρνούσαν στις συνοικίες σκορπίζοντας το κέφι.

Σε πολλά χωριά της Ελλάδος και ιδιαίτερα στην Πελοπόννησο, υπήρχε η συνήθεια να σφάζουν την Α΄ εβδομάδα του Τριωδίου τη λεγόμενη «απολυτή». Το έθιμο ήθελε ένα χοίρο, στο στήθος του οποίου χάραζαν έναν σταυρό και έβαζαν πάνω στις σχισμές τρία αναμμένα κάρβουνα και λιβάνι. Ύστερα έτρωγαν ένα ψημένο κομμάτι και εύχονταν ο ένας στον άλλο «χρόνια πολλά».  Μάλιστα, τα παιδιά έτρωγαν το βρασμένο συκώτι του χοίρου, γιορτάζοντας έτσι τη λεγόμενη «γουρνοχοιρά».

Σε πολλές περιοχές της Μακεδονίας ήταν διαδεδομένα τα κοινά συμπόσια. Συνήθως γίνονταν στο σπίτι του πρεσβύτερου, από τον οποίο οι παρακαθήμενοι ζητούσαν συγνώμη πριν αρχίσουν το χορό και το φαΐ. Στην Πελοπόννησο, ανάμεσα στους πρεσβύτερους και στους συμποσιαστές γινόταν και ο τυπικός διάλογος: «Εφάγατε;», έλεγαν οι πρώτοι. «Εφάγαμε», απαντούσαν οι άλλοι. Και στη συνέχεια: «Εχορτάσατε;» - «Εχορτάσαμε». Ως κατακλείδα οι πρεσβύτεροι εύχονταν τρεις φορές: «Πάντα χορτασμένοι να είστε!».

Τις ημέρες της Αποκριάς αναβίωναν διάφορες προλήψεις και δεισιδαιμονίες, ψέλνονταν εύθυμα και πολλές φορές άσεμνα τραγούδια, γίνονταν εικονικές δίκες και επικρατούσε ένα γενικό ξεφάντωμα, μια γενική ευωχία. Στην Κεφαλονιά «το Γαϊτανάκι του Μάσκαρα» με προσωπίδες, κουδούνια και άλλες μασκαρίες, συνοδευόταν από σκορτσάμπουνο και άλλα όργανα με χορούς, πειρακτικές παρλάτες  και παράσταση (π.χ. με σκηνές από τον «Ερωτόκριτο» και υποκριτές τους κατοίκους των χωριών). Ανάλογη ήταν η Αποκριά σε όλα τα Επτάνησα, με συμποσιαστές όλους τους χωριανούς και κορυφαίο το «Ραβδούχο Ματζαδόρο ή Μπουλούμπαση», αγγελιοφόρο της πομπής των μασκαρεμένων. Η Ζάκυνθος εμπλούτισε την Αποκριά με μεγάλη αυτοσχέδια προφορική παράδοση των τοπικών θεατρικών δρώμενων, των λεγόμενων Ζακυνθινών ομιλιών. Η Μυτιλήνη είχε τη δική της μεγάλη παράδοση με τις μουτσούνες, τους κουδουνάτους θιάσους που ελευθεροστομούσαν, αλλά έπαιζαν και σκηνές του «Ερωτόκριτου», της «Θυσίας του Αβραάμ» και άλλων δραμάτων.

Με τις γιορτές αυτές εξασφαλίζονταν κατά κάποιο τρόπο η δυνατότητα της υπέρβασης των κοινωνικών διακρίσεων και προσφερόταν η ευκαιρία της πηγαίας και αδέσμευτης από τις κοινωνικές συμβάσεις έκφρασης  των υποσυνείδητων επιθυμιών, η πραγματοποίηση μιας αμεσότερης και αυθεντικότερης επαφής ανάμεσα στα μέλη της κοινωνικής ομάδας.

Στις μέρες μας από τα μεγαλύτερα κέντρα τέτοιου ξεφαντώματος είναι η Πάτρα με το περιβόητο «Πατρινό Καρναβάλι», που έχει τις ρίζες του στις αρχές του 19ου αιώνα. Πρόκειται για το μεγαλύτερο καρναβάλι της Ελλάδας με διάρκεια δύο μηνών όπου και τη τελευταία Κυριακή της αποκριάς γίνεται παρέλαση αρμάτων με επικεφαλής το ομοίωμα του θεού της αποκριάς του «Καρνάβαλου» και ακολουθία διάφορων άλλων έξυπνων μασκαρεμάτων, με τη συμμετοχή χιλιάδων καρναβαλιστών και πλήθους επισκεπτών. Ακολουθεί η Ξάνθη με το ξακουστό πλέον «Ξανθιώτικο Καρναβάλι», που γίνεται πόλος έλξης αφού έχει το μεγαλύτερο καρναβάλι των Βαλκανίων με πολλά λαογραφικά στοιχεία.  Στη συνέχεια η Θήβα με τον περίφημο «Βλάχικο Γάμο» της, που αρχίζει από την Τσικνοπέμπτη και αποτελείται από το προξενιό, το γάμο δυο νέων και τελειώνει με την πορεία των προικιών της νύφης και το γλέντι των συμπεθέρων. Έπειτα στην Κοζάνη γίνεται «το Έθιμο του Φανού», κατά το οποίο φωτιές και υπαίθρια γλέντια στήνονται σε διάφορες γειτονιές της πόλης. Παράλληλα, ένα από τα πιο φημισμένα παραδοσιακά καρναβάλια στον ελλαδικό χώρο είναι αυτό της Νάουσας Ημαθίας, με τις περιβόητες «Μπούλες». Το έθιμο έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα και πιθανότατα έχει σχέση με τελετές φυλετικής μύησης όπως η τελετή ενηλικίωσης κατά την οποία ο νέος, ντυμένος με γυναικεία ρούχα και οδηγούμενος από ανύπανδρους άντρες της φυλής, θα μυηθεί με τη σειρά του στα μυστικά της, θα αποβάλλει τη γυναικεία ενδυμασία και θα μεταμορφωθεί σε άνδρα. Σήμερα μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι στη μακραίωνη ιστορία του το έθιμο μεταπλάθει και παράλληλα ενσωματώνει στα επί μέρους στοιχεία του, την τοπική παράδοση, τους μύθους, τους θρύλους, τα τραγούδια και τους ηρωικούς αγώνες της Νάουσας. Γενικότερα, σε όλη την Ελλάδα, άνθρωποι μεταμφιεσμένοι, μικροί και μεγάλοι, γυρνούν στους δρόμους, μπαίνουν στα κέντρα, πίνουν, χορεύουν, πειράζονται και γλεντούν.

Τέλος, σήμερα, πέρα από τα έθιμα και τις παραδόσεις, το φετινό Ελληνικό Καρναβάλι έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη μασκαράτα όλων των εποχών. Το θερμόμετρο της αντοχής και της ανοχής χτύπησε κόκκινο. Οι μάσκες λιώνουν. Το πολιτικό σύστημα, το δημόσιο γίγνεσθαι και οι θεσμοί καταρρέουν. Πίστη, εμπιστοσύνη, όραμα… Αστείες Λέξεις - Ανύπαρκτες Έννοιες. Δεν υπάρχουν Ηγέτες. Μόνο ένας λαός, εγκαταλελειμμένος καρναβαλιστής, που παραδέρνει στην αιθαλομίχλη. Να και κάποιοι τολμηροί! Παίζουν το σκετς της «Ανάπτυξης»… Δικαίωμα σε μια Καλή και Μακρότερη Ζωή!

Σίσσυ Σιγιουλτζή-Ρουκά 
HMKTG DMCULCOM CONS - WRIT

το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε 12/03/2013 στο www.neopolis.gr

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης 2013

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, η Λέσχη Ανάγνωσης του Τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης διοργάνωσε προεόρτιο μίνι μαραθώνιο ποιητικών αναγνώσεων και προσκάλεσε το φίλα προσκείμενο κοινό της Θεσσαλονίκης, φοιτητές και μη, να διαβάσει δημόσια το αγαπημένο του ποίημα, την Τετάρτη 20 Μαρτίου, ώρα 19.00-22.00, στην αίθουσα διδασκαλίας 4α, επί της οδού Εγνατία 46, στον 4ο όροφο. Η εκδήλωση είχε μεγάλη επιτυχία, διαβάστηκαν δημόσια πολλά αξιόλογα ποιήματα με χαρισματική απαγγελία και ακολούθησε γόνιμη συζήτηση. Συγχαρητήρια αξίζουν στην ψυχή της εκδήλωσης, την κυρία Ζωή Βερβεροπούλου, καθηγήτρια του Τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ, η οποία είναι η υπεύθυνη της συγκεκριμένης Λέσχης Ανάγνωσης. 

Συμμετείχα κι εγώ η ίδια σε αυτή τη συγκινητική πρωτοβουλία και με ιδιαίτερη τιμή αφιερώνω σε όλους όσους λατρεύουν τη ντομπροσύνη και αγαπούν τους ήχους των λέξεων, το ποίημα μου από τη σελίδα 115 του βιβλίου μου «Λόγια Γυμνά», ISBN: 978-960-99317-4-8, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Θερμαϊκός (2012: 2η έκδοση, 2010: 1η έκδοση) και διατίθεται από τα βιβλιοπωλεία Ιανός.

Γελοίες Αγκαλιές

Του έρωτα το πρόσωπο φοβήθηκα.

Στο παρελθόν αρνήθηκα γελοίες αγκαλιές,

Λόρδους, υποκριτές, λούστρους επιφανειακούς,

Δίχως πετσί και νου,

Πρόσωπα ψεύτικα, φτιαχτά,

Μαστουρωμένα στη φτωχή μαγκιά.

Τύπους τάχα μοιραίους, τρανταχτούς,

Μα τιποτένιους, τεχνητούς.

Λούσα, ανέσεις και ατού,

Να τα φοράς,

Όχι να σε φορούν!

21 Μαρτίου 2013: Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης.

"Ποίηση είναι η έκφραση του ωραίου, διαμέσου λέξεων περίτεχνα υφασμένων μεταξύ τους"(Χόρχε Λουίς Μπόρχες, Αργεντινός Συγγραφέας).

Μάρτιος, μήνας μελωδός της ποίησης, του στοχασμού και της ελεύθερης έκφρασης… μια ποίηση που τολμά να μιλά με ειλικρίνεια… λόγια αυθεντικά… συναισθήματα μοναδικά… 

Σίσσυ Σιγιουλτζή-Ρουκά 
HMKTG DMCULCOM CONS - WRIT

ΜΙΛΑΩ ΕΛΛΗΝΙΚΑ!

Όλα καλά κι όλα ωραία! Να ντύνομαι, να τρώω, να κάνω τουρισμό. Ποιος δεν το θέλει; Πράγματα και ανάγκες που κοστίζουν και που πρέπει να πληρώσω, δηλαδή να έχω λεφτά και άρα δουλειά για να μπορώ να τα αποκτήσω. Κι αν είναι Ελληνικά, ακόμα καλύτερα! Παπούτσι από τον τόπο σου κι ας είναι και μπαλωμένο… Ξεχνώ όμως αυτό που δεν κοστίζει σε  χρήμα, το σπουδαιότερο από όλα, τη βάση για να είμαι σε θέση να εκτιμήσω όλα τα άλλα: την Ελληνική μου Γλώσσα. Αυτή την οποία υπηρετεί η Ελληνική Δωρεάν Παιδεία και Εκπαίδευση, τα σχολεία μας, τα πανεπιστήμια μας. Η γλώσσα της γης μας, των προγόνων μας, του λαού μας. Κάποτε οι έννοιες Ελλάδα, Έλληνες, Ελληνική Γλώσσα, Ορθοδοξία, Ελληνική Σημαία, Εθνικός Ύμνος, Δημοκρατία, Ελευθερία ήταν ένα και το αυτό, περήφανες, είχαν νόημα και σημασία. Σήμερα, στο βωμό της παγκοσμιοποίησης, πασχίζουμε όλοι να γίνουμε πολίτες του κόσμου με κάθε αντάλλαγμα. Κι όμως, η αρμονία βρίσκεται στη διαφορετικότητα, στο να συνυπάρχουν στη γη φυλές, λαοί, έθνη, χώρες, πατρίδες, γλώσσες, θρησκείες, κουλτούρες, άνθρωποι που ζουν και προοδεύουν με αλληλοσεβασμό, ειρήνη, συνεργασία, τιμώντας τις ρίζες, τον πολιτισμό, τα ήθη και τα έθιμά τους. Αυτός είναι ο πλούτος των λαών, αξίζει να τον ζεις, να τον διαβάζεις, να τον θαυμάζεις, να τον εκτιμάς. Μέσα από την μαγική αυτή ποικιλία, τρέφεται η ελεύθερη έκφραση  και  καλλιεργείται η κριτική αντίληψη.  

Εδώ και χρόνια, στην Ελλάδα μας, είναι της μόδας, πριν ακόμα τα παιδιά μας αποκτήσουν ένα βασικό, ορθό λεξιλόγιο στα Ελληνικά (προφορικός και  γραπτός λόγος), να τα στέλνουμε να μάθουν ξένες γλώσσες. Φροντιστήρια, ιδιαίτερα, εξετάσεις, πτυχία.... Πόσοι Έλληνες γονείς δείχνουν τον ίδιο ζήλο στο να μάθουν τα παιδιά τους τη μητρική τους γλώσσα, την Ελληνική; Να μάθουν να μιλούν, να γράφουν, να σκέπτονται, να ζουν, να εκτιμούν ΕΛΛΗΝΙΚΑ;

Είναι της μόδας κι ένα άλλο φαινόμενο, στο  οποίο και πάλι εμείς, εδώ στην Ελλάδα, είμαστε πρωτοπόροι. Έχουμε εκλεκτούς Έλληνες κλασσικούς, διακεκριμένους αλλά και σύγχρονους σημαντικούς και ικανούς συγγραφείς, λογοτέχνες, ποιητές τους οποίους απαξιούμε να διαβάσουμε, να εκδώσουμε, αλλά και να προβάλλουμε στο εξωτερικό. Αντιθέτως, με μανία διαβάζουμε ξένους συγγραφείς σε μετάφραση, κάνουμε ήρωες στη χώρα μας ξένους συγγραφείς που στην ίδια τους την πατρίδα θεωρούνται ανεπαρκείς και πάει λέγοντας… να μην αναφερθώ σε έλληνες σκηνοθέτες, καλλιτέχνες κ.ο.κ. Η τρέλα και η ξενομανία μας δεν έχει όρια!

Με αφορμή την οικονομική συγκυρία που μας περιβάλλει και την κρίση που έχει επέλθει στα νοικοκυριά μας,  είναι ευκαιρία να αντικρίσουμε κατάματα και την άλλη κρίση, αυτή που εδώ και χρόνια έχει ξετινάξει τις αξίες, τα κειμήλια και τις παραδόσεις μας. Ίσως τελικά, έστω και αργά καταλάβουμε ότι εμείς φταίμε που φτάσαμε ως εδώ, γιατί εμείς εγκαταλείψαμε τη γλώσσα, την ιστορία και τον πολιτισμό μας. Ας εκμεταλλευτούμε τις μέρες αυτές, που η ανέχεια και η εγκράτεια μας θέλει να ζούμε περιορισμένα, ας γραφτούμε σε κάποια δημοτική βιβλιοθήκη, ας δανειστούμε βιβλία, και ας καθίσουμε στο σπίτι με ζήλο, δίπλα στο παράθυρο, να διαβάσουμε ΕΛΛΗΝΙΚΑ για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον μας… Μιλάω, διαβάζω, ακούω, σκέφτομαι, επικοινωνώ, ζω και αγωνίζομαι ΕΛΛΗΝΙΚΑ!

Κλείνοντας, σας αφήνω να σκεφθείτε πάνω σε ένα κείμενο που βρήκα στο διαδίκτυο, σχετικά με τη σημασία της γλώσσας στην επιβίωση ενός λαού. Αξίζει να το διαβάσει ο καθένας με τη γλώσσα, τα μάτια και τ’ αυτιά του, να σταθεί, να σκεφθεί, με πολλά να συμφωνήσει, μ’ άλλα να διαφωνήσει, μα στο τέλος να καταλήξει παραδεχόμενος ότι η γλώσσα είναι παράγων και φορέας πολιτισμού. Κι εμείς οι Έλληνες, τύχη μεγάλη, είμαστε προικισμένοι με τη γλώσσα των γλωσσών, την μητρική των σύγχρονων και των παλαιών!

«Πρόσεξε, αγαπητό μου τέκνο, τη γλώσσα όπως την πατρίδα σου. Μια λέξη μπορεί να χαθεί, όπως μια πόλη, όπως η χώρα, όπως η ψυχή. Τι γίνεται όμως όταν ο λαός χάνει τη γλώσσα, τη χώρα, την ψυχή του; 

Μην πιάνεις ξένη λέξη στο στόμα σου. Αν πιάσεις ξένη λέξη στο στόμα σου, να ξέρεις ότι δεν την κατέκτησες, αλλά ότι αποξενώθηκες από τον εαυτό σου. Καλύτερα είναι για σένα να χάσεις τη μεγαλύτερη και την ισχυρότερη πόλη της χώρας σου, παρά την πιο μικρή και την πιο άγνωστη λέξη της γλώσσας σου. 

Οι χώρες και τα κράτη δεν κατακτώνται μόνο με τα σπαθιά, αλλά και με τις γλώσσες. Να ξέρεις ότι ο εχθρός σ’ έχει τόσο περισσότερο κυριεύσει και κατακτήσει, όσο σου έχει σβήσει τις λέξεις και τις έχει εξαφανίσει.

Ένας λαός που έχει χάσει τις λέξεις του παύει να είναι λαός.

Υπάρχει, τέκνο μου, μια αρρώστια που ενσκήπτει στη γλώσσα, όπως μια επιδημία στο σώμα. Θυμάμαι τέτοιες επιδημίες και εφιάλτες της γλώσσας. Αυτό συμβαίνει συχνότατα στα χείλη του λαού, στις επαφές ενός λαού μ’ έναν άλλον, εκεί όπου η γλώσσα ενός λαού σβήνει εξ αιτίας της γλώσσας ενός άλλου λαού.

Δύο λαοί, αγαπημένε μου, μπορούν να υπάρχουν και να ζουν εν ειρήνη. Δύο γλώσσες όμως δεν μπορούν ποτέ να ειρηνεύσουν. Δύο λαοί μπορούν να ζήσουν με τη μεγαλύτερη ειρήνη και αγάπη, αλλά οι γλώσσες τους μόνο να μάχονται μεταξύ τους μπορούν. Όποτε δύο γλώσσες συναντώνται και αναμειγνύονται, είναι σαν δυο στρατοί σε μάχη ζωής και θανάτου. Όσο σ’ αυτήν τη μάχη ακούγεται και η μία και η άλλη γλώσσα, η μάχη είναι ισόπαλη. Όταν αρχίζει όλο και περισσότερο και όλο πιο δυνατά ν’ ακούγεται μία από τις δύο, αυτή θα υπερισχύσει. Τελικά ακούγεται μόνο μία. Η μάχη έχει ολοκληρωθεί. Έχει εξαφανιστεί μια γλώσσα, έχει εξαφανιστεί ένας λαός. 

Μάθε, παιδί μου, ότι αυτή η μάχη ανάμεσα στις γλώσσες δεν διαρκεί μία μέρα ή δύο, όπως η μάχη ανάμεσα στους στρατούς, ούτε μία ή δύο χρονιές, όπως ο πόλεμος ανάμεσα στους λαούς, αλλά έναν αιώνα ή δύο, και ότι για τη γλώσσα είναι το ίδιο ένα μικρό μέτρο χρόνου, όπως για τον άνθρωπο μία ή δύο στιγμές. Γι’ αυτό, τέκνο μου, είναι καλύτερα να χάσεις όλες τις μάχες και τους πολέμους, παρά να χάσεις τη γλώσσα σου. Μετά από μια χαμένη γλώσσα δεν υπάρχει λαός.

Ο άνθρωπος μαθαίνει τη γλώσσα του σε μια χρονιά. Δεν την ξεχνάει όσο είναι ζωντανός. Ο λαός δεν την ξεχνάει όσο υπάρχει. Την ξένη γλώσσα ο άνθρωπος τη μαθαίνει επίσης σε μια χρονιά. Τόσο του επιτρέπεται ν’ απαρνηθεί τη γλώσσα του και  ν’ αρπάξει την ξένη. Αγαπητό μου τέκνο, αυτό είναι τούτη η επιδημία και η καταστροφή της γλώσσας, όταν ένας-ένας οι άνθρωποι αρχίζουν ν’ απαρνούνται τη γλώσσα τους και ν’ αρπάζουν την ξένη, είτε τους είναι για καλύτερο, είτε εφιάλτης.

Κι εγώ, τέκνο μου, μεταχειρίστηκα στις εκστρατείες μου τη γλώσσα σαν το πιο επικίνδυνο όπλο. Κι εγώ άφησα επιδημίες κι εφιάλτες στις γλώσσες τους μπροστά από […….; λέξη δυσανάγνωστη στο χειρόγραφο] μου. Κατά τις πολιορκίες και πολύ μετά έστειλα τσομπάνηδες, χωριάτες, τεχνίτες και νομάδες να πλημμυρίσουν τις πόλεις και τα χωριά τους σαν υπηρέτες, δούλοι, έμποροι, ληστές, πόρνοι και πόρνες. Οι πολέμαρχοί μου και οι […….; λέξη δυσανάγνωστη στο χειρόγραφο] έφτασαν στο μισό της κατακτημένης χώρας και των πόλεων. Περισσότερο κατέκτησα τα βασίλεια με τη γλώσσα παρά με το ξίφος.

Πρόσεξε, τέκνο μου, τους αλλόγλωσσους. Έρχονται απαρατήρητοι, δεν ξέρεις πότε και πώς. Σου υποκλίνονται και σου κρύβονται σε κάθε βήμα. Κι επειδή δεν ξέρουν τη γλώσσα σου, σε κολακεύουν και σε καλοπιάνουν, όπως το κάνουν τα σκυλιά. Ποτέ μ’ αυτούς δεν ξέρεις τι σκέφτονται, ούτε μπορείς να ξέρεις, διότι συνήθως σιωπούν. Αυτοί είναι που έρχονται πρώτοι να ανιχνεύσουν πώς είναι η κατάσταση και προδίδουν στους άλλους, και να τους μπροστά σου να έρπουν μέσ’ στη νύχτα σε αδιάσπαστες σειρές, σα μυρμήγκια όταν βρίσκουν τροφή. Μια μέρα ξημερώνεις περικυκλωμένος από ένα σωρό αλλόγλωσσους απ’ όλες τις πλευρές.

Γίνονται όλο πιο θορυβώδεις κι εκκωφαντικοί. Τώρα δεν παρακαλούν πια, ούτε ζητιανεύουν, αλλά απαιτούν και αρπάζουν. Κι εσύ μένεις στη δική σου χώρα, που είναι όμως πια ξένη. Δεν έχεις άλλη λύση από το να τους διώξεις ή να φύγεις, ό,τι σου φαίνεται πιο εφικτό.

Σε μια χώρα που την κατακτούν έτσι οι αλλόγλωσσοι, δεν πρέπει να στείλει κανείς στρατό. Ο στρατός τους φτάνει εκεί να πάρει ό,τι κατέκτησε ήδη η γλώσσα.

 Η γλώσσα είναι, τέκνο μου, ισχυρότερη από οποιαδήποτε έπαλξη. Όταν οι εχθροί σού γκρεμίζουν όλες τις επάλξεις και τα κάστρα, εσύ μην απελπίζεσαι, αλλά κοίτα και άκου τι γίνεται με τη γλώσσα. Αν η γλώσσα έχει παραμείνει ανέπαφη, μη φοβάσαι. Στείλε κατασκόπους και εμπόρους να πάνε βαθειά μέσ’ στα χωριά και τις πόλεις και ν’ ακούνε. Εκεί όπου αντηχεί η λέξη μας, εκεί όπου ακόμη ο λόγος και όπου ακόμη, σαν παλιό χρυσό νόμισμα, κυκλοφορεί η λέξη μας, μάθε, τέκνο μου, ανεπιφύλακτα ότι αυτό είναι ακόμη το κράτος μας, όποια και να ’ναι η κυβέρνησή του. Οι τσάροι αλλάζουν, τα κράτη καταρρέουν, αλλά η γλώσσα και ο λαός είναι αυτά που σου μένουν, κι έτσι το κατακτημένο μέρος της χώρας και του λαού αργά ή γρήγορα θα επιστρέψει πάλι στη γλωσσική του κοιτίδα και στον λαό των προγόνων του. 

Να θυμάσαι, τέκνο μου, ότι κάθε κατάκτηση και απώλεια δεν είναι τόσο επικίνδυνη για τον λαό, όσο είναι επικίνδυνη για τη γενιά. Αυτές μπορούν να βλάψουν μόνο μια γενιά, αλλά όχι ένα λαό. Ο λαός αντέχει περισσότερο στον χρόνο, τέκνο μου, από τη γενιά και από κάθε κράτος. Αργά ή γρήγορα ο λαός θα ενωθεί, όπως το νερό, μόλις το χωρίζουν τα φράγματα που το διασπούν. Και η γλώσσα, τέκνο μου, η γλώσσα είναι τούτο το νερό, πάντοτε ίδιο και από τις δυο πλευρές του φράγματος, που -σα γαλήνια και ισχυρή δύναμη που διαβρώνει τα φράγματα- θα ενώσει πάλι τον λαό σε μια πατριά και ένα κράτος.» ¹

_1. Το ανωτέρω ιστορικό κείμενο, λέγεται ότι άφησε στο γιο του Σάββα, ως διδακτική παρακαταθήκη, ο Άγιος Συμεών o Χιλανδαρινός (ο Μυροβλήτης, κοσμικό όνομα  Στέφανος Νεμάνια, 1113 - 1199), μέγας Ζουπάνος της Ράσκας (Μεσαιωνική Σερβία), δημιουργός ισχυρού μεσαιωνικού Σερβικού κράτους και ιδρυτής της μεγάλης δυναστείας των Νεανίδων. Θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς Σέρβους ηγεμόνες και μαζί με το γιο του Σάββα είναι θεμελιωτής της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η περίοδος της ηγεμονίας του θεωρείται η σημαντικότερη για την ιστορία και τον πολιτισμό των Σέρβων.

Σίσσυ Σιγιουλτζή-Ρουκά
HMKTG DMCULCOM CONS - WRIT
Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε  26/02/2013 στο www.neopolis.gr

"Λόγια Γυμνά" Με Πνοή Γυναίκας στη Βοστώνη!

-Stella Saih: Αύριο Τετάρτη, 13 Μαρτίου, 10:00 π.μ. (4:00 μ.μ. Ελλάδος), συντονιστείτε μαζί μας στο 1550 WΝΤΝ ή στο διαδίκτυο στη διεύθυνση www.grecianechoes.com / www.wntn.com!!! 

Listen to the Greek Women's Radio Show "Me Pnoi Gynaikas" on March 13 at 10:00 am  n www.grecianechoes.com /www.wntn.com. «Λόγια Γυμνά», όμορφα, ζουμερά, από καρδιάς, βαθυστόχαστα, αλλά και σκανδαλιστικά θα ακούσουμε από την συγγραφέα του ομώνυμου βιβλίου κ. Σίσσυ Σιγιουλτζή – Ρουκά (Sissy Sigioultzi Roukas). 

Η κ. Σιγιουλτζή – Ρουκά είναι μια δυναμική Θεσσαλονικιά που μαγεύει όσους την γνωρίζουν με την προσωπικότητά της, τις γνώσεις της, και την ευφράδεια της. Η κ. Σιγιουλτζή – Ρουκά είναι σύμβουλος σε θέματα health marketing, και digital media culture and communication, και υποψήφια διδακτορικού σε cyber culture & communication μεταξύ πολλών άλλων δραστηριοτήτων. Θα έχουμε την τιμή και την χαρά να μιλήσουμε ζωντανά τηλεφωνικά μαζί της από Θεσσαλονίκη την Τετάρτη, 13 Μαρτίου, 10:00 π.μ. (4:00 μ.μ. Ελλάδος). Συντονιστείτε μαζί μας στο 1550 WΝΤΝ ή στο διαδίκτυο στη διεύθυνση www.grecianechoes.com / www.wntn.com!!! 

-Sissy Sigioultzi-Rouka: Σας περιμένουμε όλους και όλες σε μια ραδιοφωνική συνάντηση με μπρίο, τσαχπινιά, θηλυκότητα και μεράκι, φτιαγμένη γλυκά από τα δυναμικά χέρια της δικής μας Θεσσαλονικιάς δημοσιογράφου Stella Saih! Με Πνοή Γυναίκας λοιπόν!

-Stella Saih: Αγαπητές φίλες και φίλοι, και μόνο διαβάζοντας το ανωτέρω σχόλιο της Σίσσυς, παίρνετε μια γαργαλιστική γεύση για το περιεχόμενο της κουβέντας μου μαζί της και για την χειμαρρώδη έκφραση λόγου της! Πάμε για απογείωση!!!

Λόγια Γυμνά στον αέρα της Βοστώνης! Η Στέλλα και η Σίσσυ σας περιμένουν ;)